Reportage / Artikel dr. Vincent Schroeder - Spierblessures (artikelnr: )

Vergroot

Spierblessures

Wekelijks spreken klanten me aan betreffende hetzelfde probleem. Een vlieger – vaak één van de besten – die tijdens het weekend nog gevlogen heeft – en zelfs zeer goed – kan ’s maandags niet meer in zijn nestbak vliegen. Verschillende oorzaken kunnen aan de basis liggen van dit probleem. Vooreerst kan er een ontwrichting van de schouder zijn, hetgeen tijdens het sportseizoen niet zo vaak voorkomt. In dit geval is het duidelijk zichtbaar dat een vleugel hoger ligt dan de andere. Het gaat om een blessure ten gevolge van een krachtige inspanning. Vaak doet zo’n ongeluk zich voor tijdens het seizoenbegin als de duiven te zwaar zijn, zonder conditie en als bijvoorbeeld voor een roofvogel dienen te vluchten.
Voor wat het “probleem van de maandag” betreft, ligt de oorzaak ergens anders. Een aantal dierenartsen zeggen dat dergelijk probleem veroorzaakt wordt door streptococcen. Ik betwijfel echter dergelijke diagnose. Het probleem kan inderdaad veroorzaakt worden door deze kiem, maar in dit geval kan de duif ‘s zondags voordien niet meer op bevredigende manier presteren. Ik heb overigens al op tal van duiven met spierblessures een autopsie laten uitvoeren en in 95% van de gevallen werd geen kiem aangetroffen. Duiven met streptococcen zijn vaak zeer licht en zelfs mager en kunnen in geen geval goed presteren. Veel gevallen van duiven die daags na een wedvlucht niet meer kunnen vliegen komen voor bij zeer goede liefhebbers. Ik heb zelfs duiven gezien die ’s zondags de eerste prijs vlogen tegen duizenden duiven en die ’s maandags niet meer konden vliegen. Naast streptococcen is de meest voor de hand liggende oorzaak een musculair probleem. Dit verklaart waarom deze duiven tijdens het weekend nog goed presteren, maar nadien als de spieren “afgekoeld” zijn, niet meer kunnen vliegen.
Ik denk dat sommige duiven of soorten duiven zeer gevoelig zijn op het vlak van bepaalde spieren. Met andere woorden, dit fenomeen kan deels verklaard worden door een erfelijk fenomeen. Inderdaad, tal van deze geblesseerde duiven worden nadien op het kweekhok geplaatst. De kans is dan ook groot dat men nadien afstammelingen van deze duiven gaat kweken die gevoelig zijn voor hetzelfde probleem. Zodoende blijft het fenomeen aanwezig in de kolonie en gaat het zich de volgende jaren herhalen.
Eén van mijn klanten die bijvoorbeeld nog nooit met dit probleem werd geconfronteerd kocht duiven bij een andere klant die jaarlijks spierblessures had bij 5 à 6 vliegers. De eerste klant heeft nu ook jaarlijks duiven met spierblessures. Al deze duiven zijn van dezelfde origine en komen van de kolonie van de tweede klant waar hij duiven kocht.
Kwestie oplossingen is het een moeilijke zaak. Ik heb al bijna alles geprobeerd zonder afdoend resultaat. Ik dacht dat de oorzaak lag in het feit dat dergelijke duiven tijdens de winter niet vliegen. Dit blijkt echter niet het geval te zijn. Nadat sommige klanten hun duiven heel de winter lieten vliegen, zagen ze geen verbetering en hadden ze nog steeds evenveel duiven met spierblessures.
Ik heb producten voorgeschreven om het kraakbeen en de ligamenten te versterken (chondroïtine sulfaat), maar zonder resultaat. De duiven die aan dit probleem lijden zijn grotendeels voor de competitie verloren. Ik heb al veel van dergelijke duiven behandeld met ontstekingsremmers en/of pijnstillers, maar eveneens zonder echt spectaculaire resultaten.
We kunnen besluiten dat als het gaat over duiven van grote sportieve waarde men ze in de kweek kan zetten beseffend dat de kans afstammelingen te kweken met hetzelfde probleem groot is. Gaat het echter om duiven van middelmatige kwaliteit, is het best van ze te verwijderen en erop te selecteren.

L’adenovirus
Bij het schrijven van dit artikel – eind mei – steken de problemen met adeno meer dan ooit de kop op. In dergelijk geval dient men de jonge duiven zo snel mogelijk te behandelen gedurende 5 à 6 dagen. U raadpleegt echter beter uw dierenarts. Wacht echter tot ze terug volledig genezen en terug in conditie zijn alvorens uw jonge duiven opnieuw op te leren. Als u te snel terug gaat lossen na adeno loopt u immers een groot risico van terug met de ziekte geconfronteerd te worden.
Het drinkwater verzuren of zogenaamde probiotica gebruiken voorkomt in geen geval adeno. Men dient er wel voor op te letten dat de jonge duiven goed tegen paramyxo zijn ingeënt. Best is van ze in te enten op een leeftijd van zes weken en niet te wachten tot juist voor de eerste oefenvluchten, want de inenting en de stress van de opleervluchten kan de ziekte ontketenen.

Dr. Vincent Schroeder